Smallesteeg

De Smalle Steeg, de naam zegt het al, het was inderdaad erg smal, nauwelijks breed genoeg voor kar en paard. Links en rechts stonden kleine eikenbomen en lag een poldersloot. Een groot deel van de Smalle Steeg is er nog en je herkent de Steeg aan de kleine eikenbomen. De weg zorgde voor de verbinding tussen de Broekstraat en de Teersdijk in Alverna. Je moest zowel de Wetering oversteken als ook de spoorlijn Nijmegen- Den Bosch.

Tot ver na de oorlog deed deze steeg zijn naam eer aan, het zal in 1969 geweest zijn, dat de Smallesteeg verhard werd.Toch werd het nauwelijks breder. Vanwege zijn lengte werd de Smallesteeg ook wel psalm 119 genoemd.

De Smalle Steeg
zo eng en zo leeg
in de winter zo koud
zowel voor jong als oud
daarbij nog zo lang
dat maakte je bang.
Maar als het tij ging keren
dan was er veel te leren
van bloemen en planten
ze stonden aan alle kanten
dan stonden ze te geuren
in hun fraaie kleuren.
Maar het was ons om het even
er was toch genoeg te beleven
je had genoeg te doen
en geen oog voor de korenbloem
de klaproos of de pinksterbloemen
die zouden toch wel blijven groeien
we konden toen nog niet begrijpen
dat dit alles niet zo zou blijven.

Smallesteeg 37 (bestaat nog)

Smalle Steeg 37Op de Smallesteeg 37, woonde van 1932 tot 1952 de fam. Rinus Hendriks. Van 1952 tot 1972  woonde hier de fam. Kropman, een gezin dat bestond uit 12 personen. Vader Kropman fokte varkens en hielt zo’n 500 kippen. Pa en ma Kropman verhuisden met de nog inwonende zonen verhuisden in 1972 naar Brakkenstein i.v.m. de bouw van Lindenholt en de aanleg van de A-73.Na wat tijdelijke bewoners vestigde zich hier de fam. H. Bécude. Vroeger waren de bewoners aan deze kant van de wetering georiënteerd op Neerbosch, aan de overkant trok men meer naar Alverna. Toen er in 1964 een brug gelegd werd, kwam daarin verandering.

Smallesteeg 80 (bestaat nog)

Even verderop, op nr. 80, stond de woning van de fam. Hent v.As. De eerste steen werd gelegd op 22 mei 1933, door de dochter, die toen 2 jaar was. Het zal in 1979-1980 geweest zijn, dat de familie naar Wijchen vertrok. Het pand kende nog wat tijdelijke bewoners.

Het is nu een peuterspeelzaal.

Smallesteeg 69-71

Nr. 69 en nr. 70 het zelfde huis. hier één van de twee


In 1965 moesten de families H.Thoonen en A.Verboort van de Dorpsstraat vertrekken in verband met nieuwbouw. Ze bouwden in de Smalle Steeg op no. 71 en 69 een nieuw bedrijf op. Maar ook in Neerbosch werden zij door de nieuwbouw in Lindenholt achtervolgd. Zij moesten ook hier hun bedrijf opgeven, maar zij konden er wel blijven wonen.

 

 

 

 

 

Smallesteeg 35

 

Een smal voetpad, vervolgens een bruggetje van boomstammen en planken bracht ons de wetering over, op Smallesteeg no.35 bij de hofstede “De Hoop”. Er was ook een uitweg naar die uitkwam op de hoogte van Lange Voss. Sinds 1870 woonde en werkte hier de fam. Hent Tonen. Zij waren beter bekend onder de naam; Tonen van de Hoop.  Vanaf 1938 woonden hier C.Tonen en P.Tonen. Zij moesten het stellen zonder waterleiding, gas en electriciteit. Water haalden zij uit de put voor het huis. De boerderij stond zo’n 800 mtr van de harde weg. Er kwamen geen leveranciers aan de deur. Brood bakken behoorde tot de dagelijke bezigheden. Later werd er een stenen oven gebouwd, nu kon men 10 broden per keer bakken, zowel roggebrood als witbrood. Hun akkers lagen ver van huis, zo hadden ze grond gepacht aan de Hulzenseweg, van Jonker Engelen en op de Vaalt, aan de St.Teunismolenweg. In 1923 kochten ze deze akkers, 5 ha. voor 4500 gulden. De kinderen moesten vijf kwartier lopen naar school. ln de winter hadden ze hier veel wateroverlast. Vader moest dan, met de lieslaarzen aan, de kinderen van de harde weg ophalen, hij nam ze dan vaak op zijn rug. lk veronderstelde dat de familie zich hier, vooral ‘s winters, erg eenzaam zou voelen, maar daar waren ze het helemaal niet mee eens.  Op 10 febr. 1970, vastenavond, vertrok de fam. Tonen naar Bergharen, de hofstede “De Hoop” werd afgebroken.

 

Smallesteeg 30

                                                                    
Een dam met karresporen bracht ons bij de boerderij van Hent Albers, Smallesteeg 30. De familie was beter bekend onder de naam  Albers van het Hoogland. De boerderij was enkele honderden jaren oud en steeds bewoond geweest door de familie Albers. Zij hadden hier gemengd bedrijf. Het gezin Albers telde twaalf kinderen, zes jongens en zes meisjes. Er was hier geen electriciteit, gas of waterleiding. Het benodigde water kwam uit de put voor het huis. ‘s Winters waren de wegen slecht begaanbaar en om het huis was het aardedonker, door het bos bij de boerderij.

(meer…)

Smallesteeg 90

 Op no.90 stond de in 1915 gebouwde boerderij van W.Derks. Hun oude boerderij was afgebrand. W.Derks was marktboer tot 1955. In 1944 trouwde J.v. Haren in en de boerderij werd uitgebreid. Er werd een varkensschuur en een koeienstal gezet. De boerderij werd in 1970 afgebroken en de fam. J.v.Haren vertrok naar Wijchen. Hun boerderij was erg vochtig en men kon vaak het water van de muren vegen. Het zav. Haren Smalle Steeg 90l in 1925 geweest zijn, toen de kinderen over een boom de wetering over kropen, om in Wijchen boodschappen te gaan doen. Met de boodschappen op hun rug gebonden moesten ze dan ook weer terug. Het kon dan wel eens gebeuren dat er een mik, nu praten we over een brood, in het water terecht kwam. Met een stok werd deze mik dan weer op het droge gewerkt. Wat de reactie thuis was? Dat laat zich wel raden. Veel later kwam er een fietsbruggetje over de wetering. Een volwaardige brug werd pas rond 1964 gelegd.

 

Smallesteeg 101

 

                                           
Het pand met no.101 was door bos omgeven. Hier woonde Th.Derks, maar hij was bekend, en sommigen wisten niet beter, als Dorus Buren. Hij was in die tijd de boswachter. Toen het bos gerooid werd vertrok Th. Derks en de fam. W.Peters ging hier wonen. Vanaf 1971, tot aan de afbraak in 1979, woonde hier Henk Hopman, die van de Dorpsstraat kwam. Tot ver na de oorlog deed deze steeg zijn naam eer aan, het zal in 1969 geweest zijn, dat de Smallesteeg verhard werd.Toch werd het nauwelijks breder. Vanwege zijn lengte werd de Smallesteeg ook wel psalm 119 genoemd.

 

Translate »