Smallesteeg 30

                                                                    
Een dam met karresporen bracht ons bij de boerderij van Hent Albers, Smallesteeg 30. De familie was beter bekend onder de naam  Albers van het Hoogland. De boerderij was enkele honderden jaren oud en steeds bewoond geweest door de familie Albers. Zij hadden hier gemengd bedrijf. Het gezin Albers telde twaalf kinderen, zes jongens en zes meisjes. Er was hier geen electriciteit, gas of waterleiding. Het benodigde water kwam uit de put voor het huis. ‘s Winters waren de wegen slecht begaanbaar en om het huis was het aardedonker, door het bos bij de boerderij.

Rond 1920 zaten hier veel konijnen. Stropers, meestal uit Wijchen hebben hier, met lichtbakken, zakken vol konijnen gevangen. Er was wel een veldwachter, maar die stond vaak aan de verkeerde kant van de wetering. Het konijnen bestand was hier zo groot, dat het wel eens gebeurde dat, een akker boerkoolplantjes de ene dag geplant, de volgende dag zo goed als opgevreten was. Rond 1930 werd het bos gerooid en geschikt gemaakt voor de landbouw. Al het hout werd als brandhout gebruikt. De kinderen gingen in Neerbosch naar school, ze moesten dan wel een uur lopen en zullen dan, denk ik, in de winter veel kou geleden hebben en daarbij vaak met natte voeten aangekomen zijn. Men ging in Alverna naar de kerk, dat was iets minder ver. Toen de kinderen groter werden, gingen ze in de omgeving dorsen, maaien, hooien en aardappelen rooien. Het dorsen deden ze per vim. Een vim is 100 garven, een garve is een bundel graanhalmen. ln 1972 vertrok de fam Wim Albers, een zoon van Hent, naar Wijchen. Tot aan de afbraak in 1975 woonde hier nog Jan Albers en dat was weer een zoon van Wim.

Translate »